Ząbki w dłoniach? To się kończy w tym tygodniu

Jest 23:40. Pestka dostała kolację, zrobiła siku na trawniku pod blokiem, obwąchała każdy kąt i wreszcie zasnęła na kolanach Kuby. Przeniesiona do kojca obudziła się po czterech minutach. Najpierw ciche popiskiwanie, potem coraz głośniej, aż w końcu dźwięk, który brzmi jak alarm samochodowy w wersji mini. Ola szepcze z łóżka: „Mama mówiła, żeby nie podchodzić, bo się przyzwyczai”. Kuba już stoi przy kojcu.

Kuba ma rację. Mama Oli — tym razem nie.

Co się dzieje

Jeszcze dziś rano Pestka spała w ciepłej kupce rodzeństwa, przy mamie albo przy znanym opiekunie. Teraz jest w obcym miejscu, pełnym obcych zapachów, i pierwszy raz w życiu leży sama. Płacz to nie manipulacja ani „testowanie granic”. To wołanie: „Gdzie są wszyscy? Czy jestem bezpieczna?”.

Dlatego współczesne zalecenia weterynarzy i organizacji zajmujących się dobrostanem psów są zgodne: nie zostawiaj szczeniaka, żeby się „wypłakał”. Szczeniak, który noc w noc zostaje sam ze strachem, nie uczy się spokoju. Uczy się, że noc jest straszna. Do tego jest niewyspany, a niewyspany szczeniak w dzień gryzie więcej, trudniej się uczy i szybciej wpada w „głupawkę”.

Dobra wiadomość: spokojna obecność nie rozpieszcza. To nie to samo co zabawa o północy. Chodzi o to, żeby szczeniak czuł, że ktoś jest obok, a noc jest nudna i bezpieczna.

Gdzie ma spać

Na pierwsze noce: blisko Ciebie. Najlepiej kojec albo klatka z legowiskiem przy łóżku, tak żeby szczeniak słyszał Twój oddech, a do Ciebie docierało jego wiercenie się przed siku.

• Zdecyduj od razu, gdzie pies ma spać docelowo (sypialnia, przedpokój, salon).
• Jeśli to nie sypialnia, nie przenoś go tam z dnia na dzień. Przesuwaj legowisko stopniowo, co kilka nocy o kawałek, gdy szczeniak już dobrze śpi.
• Kojec daje więcej miejsca niż klatka i pozwala zrobić mały kącik z podkładem na wypadek nocnej wpadki. Klatka też jest dobra, jeśli szczeniak może w niej swobodnie stanąć, obrócić się i wyciągnąć.
• Nigdy nie używaj klatki ani kojca jako kary. To ma być jego najlepsze miejsce w domu.

Dziś nie trzeba ćwiczyć zamykania drzwiczek ani oswajać z klatką na siłę. Na naukę spokojnego zostawania w kojcu przyjdzie czas w kolejnych dniach.

Dziś zrób

1. Ostatnia godzina przed snem — wyciszenie. Bez gonitw i szarpania się zabawkami. Spokojne głaskanie, gryzak, może krótkie wąchanie smakołyków rozsypanych po dywanie.
2. Ostatnie siku tuż przed spaniem. Wyjdź na smyczy w to samo miejsce, poczekaj, pochwal i nagródź, gdy skończy.
3. Przygotuj legowisko. Miękki koc, bezpieczna zabawka do przytulania, a jeśli masz — kawałek materiału pachnący mamą i rodzeństwem od hodowcy lub z domu tymczasowego. Twoja noszona koszulka też działa.
4. Ustaw budzik. Na pierwszą noc np. około północy i około 3:00. Kilkutygodniowy szczeniak zwyczajnie nie wytrzyma całej nocy bez siku. W kolejne noce przesuwaj budzik mniej więcej o pół godziny później.
5. Gdy piszczy — reaguj spokojnie. Połóż rękę przy kojcu, powiedz cicho kilka słów, poczekaj, aż się uspokoi. Bez wyjmowania do zabawy, bez zapalania górnego światła.
6. Gdy się wierci, węszy i kręci w kółko — to siku. Weź go na ręce, wynieś w miejsce toaletowe (albo na podkład), poczekaj, cicho pochwal, wróć do łóżka. Zero zabawy, zero rozmów. Nocne wyjście ma być najnudniejszą rzeczą na świecie.

Mit: „Jak podejdziesz, to się przyzwyczai i będzie płakał zawsze”. Szczeniak nie uczy się płakać dlatego, że ktoś jest obok. Uczy się spokoju dlatego, że nic złego się nie dzieje. W brytyjskim badaniu Generation Pup szczenięta, które w pierwszych miesiącach spały nocą w swoim kojcu lub pokoju i dobrze się wysypiały, rzadziej miały później kłopot z zostawaniem samemu.

Uwaga: Nie odstawiaj wody na całą noc „żeby nie sikał”. Szczeniak musi mieć dostęp do wody. Po prostu zaplanuj nocne wyjście.

Czego się spodziewać

Pierwsza noc rzadko jest cicha. Większość szczeniąt płacze trochę pierwszej i drugiej nocy, a potem z każdą nocą coraz mniej, zwłaszcza gdy mają ruch i zabawę w dzień, stałą kolację i ciche wyjścia w nocy.

Jeśli po tygodniu szczeniak nadal nie potrafi się uspokoić, dyszy, jest apatyczny albo sika bardzo często małymi porcjami, zadzwoń do weterynarza. Czasem za niespaniem stoi ból brzucha albo infekcja pęcherza.

Pestka mówi: Nie płakałam. Informowałam.

O 3:10 Kuba wyniósł Pestkę pod blok. Siku, cicha pochwała, powrót. Pestka zwinęła się w kłębek z nosem przy kratce kojca, blisko jego ręki. Obudziła wszystkich dopiero o 6:20. Jak na pierwszą noc — rewelacja.

Na koniec dnia: zapisz w dzienniku godzinę zaśnięcia, nocne wyjścia i pobudkę. Za tydzień zobaczysz postęp czarno na białym.