Jak nauczyć szczeniaka czystości: kiedy wychodzić i co zrobić po wpadce

Kiedy wychodzić ze szczeniakiem?

Zawsze w tych momentach:

• zaraz po przebudzeniu, także po krótkiej drzemce,
• 10–15 minut po jedzeniu,
• w trakcie dłuższej zabawy i zaraz po niej,
• po emocjach: przyjściu gościa, dzwonku, wizycie u weterynarza,
• ostatni raz tuż przed snem.

Pomiędzy tymi momentami na początek wychodź co 1–2 godziny, a z bardzo małym szczeniakiem nawet co 45–60 minut. Gdy przez kilka dni nie ma wpadek, wydłużaj przerwy stopniowo, na przykład o 20–30 minut.

Jak wygląda dobre wyjście na siusiu?

1. Zawsze to samo miejsce i zawsze na smyczy. Zapach z poprzednich razy podpowiada: tu się to robi.
2. Stój spokojnie, nie baw się i nie rozmawiaj. Daj szczeniakowi kilka minut na wąchanie.
3. Gdy zaczyna sikać, powiedz cicho stałe słowo, na przykład „siusiu”. Po kilku tygodniach samo słowo zacznie pomagać.
4. Gdy skończy — od razu, jeszcze na miejscu, pochwała i smakołyk. Nagroda po powrocie do domu nagradza już tylko jazdę windą.
5. Jeśli po 3–5 minutach nic się nie wydarzy, wróć do domu, pilnuj szczeniaka z bliska i spróbuj ponownie za 10–15 minut.

Co zrobić, gdy szczeniak nasika w domu?

Jeśli przyłapiesz go w trakcie, przerwij spokojnie (ciche „ups”, bez krzyku), weź na ręce i wynieś na miejsce. Jeżeli tam dokończy — nagroda. Kałużę znalezioną po fakcie po prostu posprzątaj.

Kara nie działa, bo szczeniak nie łączy jej z czymś, co zrobił minutę wcześniej. Łączy ją z człowiekiem — i zaczyna załatwiać się tam, gdzie nikt nie widzi, na przykład za kanapą. „Mina winowajcy” to reakcja na Twój ton, a nie skrucha.

Do sprzątania użyj środka enzymatycznego, bo rozkłada zapach, który zwykły płyn tylko przykrywa. Unikaj środków z amoniakiem: dla psiego nosa pachną jak mocz i zapraszają do powtórki.

Po czym poznać, że zaraz będzie siusiu?

• węszenie przy podłodze i kręcenie się w kółko,
• nagły niepokój, popiskiwanie,
• kierowanie się do drzwi albo odejście w kąt, z dala od ludzi.

Gdy to widzisz — na ręce i na zewnątrz. Pomaga też mała przestrzeń: szczeniak nie dostaje od razu całego mieszkania. Albo jest przy Tobie i masz na niego oko, albo jest w kojcu lub za bramką.

Mata i podkłady w bloku — tak czy nie?

Tu nawet specjaliści się różnią. Podkład może uczyć, że w domu na czymś miękkim sikać wolno. Z drugiej strony w bloku, bez ogrodu i zanim weterynarz pozwoli na spacery, bywa po prostu potrzebny — nocna droga z trzeciego piętra na trawnik trwa dłużej, niż szczeniak potrafi czekać. Jeśli korzystasz z podkładu, trzymaj się trzech zasad:

• Jedno stałe miejsce, na przykład łazienka — nigdy dywanik w salonie.
• Nagroda także za siusiu na podkładzie, ale głównym planem pozostają wyjścia na zewnątrz.
• Plan wygaszania: od zgody weterynarza na spacery przesuwaj podkład stopniowo bliżej drzwi i zmniejszaj go, aż zostanie tylko trawnik.

Szczeniak sika w domu zaraz po spacerze — dlaczego?

Najczęściej dlatego, że na dworze działo się zbyt wiele: zapachy, ludzie, samochody. Szczeniak był zajęty światem, a o potrzebie przypomniał sobie w spokojnym przedpokoju. Pomaga stała kolejność: najpierw kilka nudnych minut w miejscu toaletowym, nagroda za siusiu, a dopiero potem zwiedzanie. Jeśli nic nie zrobił, po powrocie pilnuj go z bliska i wyjdź jeszcze raz za 10–15 minut.

Ile trwa nauka czystości?

Pierwsze efekty zwykle widać po kilku dniach: więcej siusiu na trawie, mniej na panelach. Pewność przychodzi po 1–2 miesiącach, a większość psów jest prawie zawsze czysta w domu około 6. miesiąca życia. Wpadki w 3. i 4. miesiącu są normalne, także po kilku dobrych dniach — to rozwijający się pęcherz, a nie złośliwość.

Weterynarz od razu, gdy: szczeniak sika bardzo często małymi porcjami, prze albo piszczy przy sikaniu, w moczu jest krew, stale popuszcza albo po okresie postępów nagle ma dużo wpadek.