Szczeniak gryzie ręce i nogawki — co robić, a czego nie

Dlaczego szczeniak gryzie ręce?

Szczeniak poznaje świat pyskiem, tak jak niemowlę wkłada wszystko do buzi. Jeszcze kilka tygodni temu bawił się z rodzeństwem, a psia zabawa to głównie gonitwa i podgryzanie. Teraz rodzeństwem są domownicy — tylko bez futra. To nie zły charakter ani zapowiedź agresji.

Gryzienie nasilają zwykle cztery rzeczy:

• Zęby. Mleczne ząbki są cienkie jak igiełki, a stałe zaczynają wchodzić zwykle około 12.–16. tygodnia życia, więc dziąsła swędzą.
• Niewyspanie. Szczeniak, który nie spał od kilku godzin, gryzie mocniej i trudniej go uspokoić.
• Nadmiar emocji. Goście, gonitwa, piszczące dziecko — im więcej się dzieje, tym szybciej zęby idą w ruch.
• Głód i frustracja. Tuż przed posiłkiem szczeniak bywa drażliwy jak człowiek przed obiadem.

W zabawie szczeniak uczy się też, jak mocno wolno zacisnąć zęby. Rodzeństwo przerywało zabawę, gdy ktoś przesadził. Opiekun ma pokazać to samo, tylko spokojniej.

Co zrobić, gdy zęby trafią w rękę?

1. Znieruchomiej na 2–3 sekundy. Ręka nie ucieka i nie macha, bo uciekająca ręka to zaproszenie do pogoni.
2. Podsuń zabawkę. Porusz szarpakiem nisko przy podłodze, jak uciekającą myszą.
3. Gdy szczeniak chwyci zabawkę — baw się dalej. Tak uczy się, że zęby na zabawce przedłużają zabawę.
4. Jeśli jest coraz bardziej nakręcony, zakończ spokojnie: słowo „koniec”, smakołyk rzucony na podłogę i chwila odpoczynku w kojcu albo za bramką, najlepiej z gryzakiem.

Sesje zabawy niech będą krótkie — około trzech minut — i kończą się, zanim szczeniak się rozkręci. Najważniejsze, żeby wszyscy domownicy reagowali tak samo.

Czego nie robić?

• Nie krzycz, nie dawaj klapsów, nie pstrykaj w nos.
• Nie potrząsaj za kark, nie przytrzymuj pyska, nie przewracaj na plecy.
• Nie pryskaj wodą.
• Nie siłuj się gołymi rękami i nie machaj palcami przed nosem.

Takie metody nie uczą delikatności. Uczą, że ręce są nieprzewidywalne — a to prosta droga do psa, który kiedyś ugryzie ze strachu. Bezpieczniej wybrać spokojne wycofanie: znieruchomienie, odwrócenie się, koniec zabawy.

Szczeniak gryzie dzieci — co wtedy?

Dziecko zwykle piszczy i ucieka. Dla szczeniaka uciekające, piszczące nogi to najlepsza zabawa w berka na świecie. Dlatego w domu z dziećmi:

• Przy szczeniaku nie biegamy i nie piszczymy. Gdy podgryza, „zamieniamy się w drzewo”: stoimy, ręce przy sobie, patrzymy w górę.
• Zabawa dziecka z psem tylko pod okiem dorosłego, który patrzy na nich, a nie w telefon.
• Gdy dorosły nie może pilnować, szczeniak jest po swojej stronie bramki, a dziecko po swojej.
• Na czas największego gryzienia sprawdzają się długie spodnie.

Dlaczego wieczorem gryzie najmocniej?

Wieczorna „głupawka” — bieganie w kółko, gryzienie nogawek, szczekanie na kapeć — to najczęściej zmęczenie, a nie nadmiar energii. Szczeniak śpi około 18 godzin na dobę. Gdy w ciągu dnia zabraknie drzemek, wieczorem jest rozkręcony jak małe dziecko po urodzinach, a dodatkowa zabawa tylko go nakręca.

Pomaga rytm: po godzinie, półtorej aktywności — drzemka w spokojnym miejscu. Warto też przez kilka dni zapisywać, o której godzinie i w jakiej sytuacji szczeniak gryzie najmocniej. Często okazuje się, że to stała pora, na przykład tuż przed kolacją.

Kiedy to mija i kiedy iść do specjalisty?

Gryzienie nie znika z dnia na dzień. Dobry znak to zabawy, które coraz częściej kończą się spokojnie, i coraz lżejszy chwyt. Najtrudniejszy bywa czas wymiany zębów.

Kiedy po pomoc: zwykłe szczenięce podgryzanie jest luźne, rozbiegane, z merdaniem. Skonsultuj się z behawiorystą, jeśli widzisz sztywne ciało, odsłonięte zęby, warczenie, mocne ugryzienia z przytrzymaniem, gryzienie ze strachu albo gryzienie tylko jednej osoby. Jeśli zachowanie zmieniło się nagle, najpierw idź do weterynarza — za gryzieniem może stać ból.