Szczeniak płacze w klatce lub kojcu — co robić w dzień i w nocy

Dlaczego szczeniak płacze w klatce?

Jeszcze niedawno spał w ciepłej kupce rodzeństwa. Teraz pierwszy raz w życiu leży sam, w obcym miejscu. Płacz to nie manipulacja ani „testowanie granic”, tylko wołanie: gdzie są wszyscy?

• Potrzeba: siusiu, pragnienie, głód, za ciepło albo za zimno.
• Samotność: nikogo nie widzi i nie słyszy.
• Za duży krok: drzwiczki zamknięte za szybko albo na za długo.
• Przemęczenie: szczeniak, który przegapił drzemkę, nie umie się wyciszyć.

Co robić, gdy szczeniak płacze w klatce w nocy?

1. Jeśli się wierci, węszy i kręci w kółko — to siusiu. Wynieś go na rękach na miejsce toaletowe, poczekaj, cicho pochwal i wróć. Bez zabawy, bez rozmów, bez górnego światła.
2. Jeśli tylko piszczy — połóż dłoń przy kojcu, powiedz cicho kilka słów i poczekaj, aż się uspokoi. Nie wyjmuj go do zabawy.
3. Ustaw budzik. W pierwszą noc np. około północy i około 3:00, w kolejne przesuwaj go mniej więcej o pół godziny później.
4. Nie zabieraj wody na noc. Zaplanuj nocne wyjście.

Większość szczeniąt płacze trochę pierwszej i drugiej nocy, a potem z każdą nocą mniej.

Gdzie postawić klatkę albo kojec?

W pierwsze noce przy łóżku, tak żeby szczeniak słyszał Twój oddech, a Ty jego wiercenie się przed siusiu. Jeśli docelowo ma spać w innym pokoju, przesuwaj kojec stopniowo, co kilka nocy o kawałek.

W dzień — w spokojnym kącie, z dala od przejścia i telewizora. Część kojca możesz przykryć kocem, żeby zrobiła się „jaskinia”, ale zostaw dobry dopływ powietrza.

Klatka czy kojec — i jakiej wielkości?

Kojec daje więcej miejsca i pozwala zrobić kącik z podkładem na wypadek nocnej wpadki. Klatka też jest w porządku, jeśli szczeniak może w niej swobodnie stanąć, obrócić się i wyciągnąć. Jedno i drugie ma być najlepszym miejscem w domu — nigdy karą.

Jak nauczyć szczeniaka zostawać w kojcu w dzień?

1. Zacznij, gdy szczeniak jest po siusiu, po zabawie i po jedzeniu.
2. Daj mu w kojcu matę do lizania albo gryzak i usiądź obok.
3. Wstań, wyjdź z pokoju na 5 sekund, wróć i usiądź. Po chwili na 10 sekund, potem na 3. Różne długości, kilka powtórzeń, całość 2–3 minuty.
4. Wydłużaj dopiero wtedy, gdy krótsze wyjścia są nudne dla was obojga.
5. Jeśli piszczy, dyszy albo drapie — krok był za duży. Następnym razem skróć.

Ważne: Jeśli szczeniak już płacze, nie wchodź w chwili najgłośniejszego płaczu. Poczekaj na moment ciszy, choćby dwie sekundy, wejdź spokojnie — i następnym razem wyjdź na krócej.

Czego nie robić?

• Nie zostawiaj szczeniaka, żeby się „wypłakał”. Uczy się wtedy, że noc i kojec są straszne.
• Nie zamykaj w klatce za karę.
• Nie zamykaj drzwiczek na siłę pierwszego dnia. W pierwszą noc wystarczy, że śpi blisko Ciebie.
• Nie rób z nocnego wyjścia zabawy.
• Nie karz za wpadkę albo pogryzioną bramkę. To informacja, że było za trudno.

Kiedy do weterynarza?

Zadzwoń do weterynarza: Jeśli po tygodniu szczeniak nadal nie potrafi się uspokoić, dyszy, jest apatyczny albo sika bardzo często małymi porcjami. Czasem za niespaniem stoi ból brzucha albo infekcja pęcherza.